GESLAAGD

Ik heb hem!

15/20 voor mijn scriptie en eindgesprek.

Hopelijk kan ik morgen mijn diploma ophalen en lekker vrijdag 'op vakantie' naar Holland. :-D

Nu gaan we lekker uit eten om het te vieren.

Franse slag

Sta ik vanochtend te bibberen van de zenuwen om te beginnen aan het eindgesprek, blijkt dat er een mix-up in de afspraken is geweest... ik moet vanmiddag om 16h30 (ipv 11h30) en het meisje dat om 11h30 moest, weet niet beter als dat ze vanmiddag aan de beurt is.

Dus ga ik vanmiddag maar weer terug...

Daar gaan we dan...

Scriptie (nog maar weer een keer) doorgelezen.
Presentatie voorbereid.
Pak uitgehangen, blouse gestreken en hemdje klaargelegd.
Schoenen gepoets en tas ingepakt.

Wekker gezet...

Wish me luck :-)

Koffie

You are a Black Coffee

At your best, you are: low maintenance, friendly, and adaptable At your worst, you are: cheap and angsty You drink coffee when: you can get your hands on it Your caffeine addiction level: high

What Kind of Coffee Are You?

Finished objects

Behalve mijn scriptie heb ik deze maand nog meer 'afgemaakt'. Zoals mijn laika- tas. (De rechterfoto van het detail van de wol geeft de kleuren beter weer dan de foto van de hele tas).

Ook de Sueet suede is eindelijk helemaal in elkaar gezet. Ik wil er alleen nog graag een voering in maken om zeker te zijn dat er niets uit kan vallen.

Ook heb ik een paar setjes markeerders gemaakt van kralen en stukjes ijzerdraad... (sorry voor de wazige foto).

En last but not least heb ik vandaag eindelijk de laatste steek vastgemaakt van mijn Phildar vest uit de Twenty. De kleur is in het echt iets lichter dan op deze foto. Ik had een hele mooie zilverkleurige knoop, maar hoe ik hem er ook opzet (serieus 5 keer geprobeerd), het vestje blijft trekken... dus ik laat hem lekker open en misschien dat ik een keer een mooie speld of zoiets vind om het eventueel dicht te doen. Ik heb het idee dat het vestje bij mij veel korter is dan bij het model, maar toen zag ik dat ze een hele brede sjaal om haar middel heeft en de afmetingen kloppen. Ook blijven die afwerkrandjes bij mij steeds omslaan naar de verkeerde kant en ik weet niet zo goed wat ik daaraan kan doen. Misschien komt dat vanzelf goed met het dragen.

Toch vind ik het wel heel stoer om iets aan te hebben wat ik zelf heb gemaakt (een sjaal telt niet echt, vind ik). :-)

Breakfast of Champions. A Novel

Vonnegut Jr. Kurt 1973, Breakfast of Champions. A Novel, New York, Delta, 295 p. [RING]

Het was een Ringboek en omdat de naam me iets zei, heb ik me ervoor opgegeven. Ik heb het boek gelezen en ik denk dat ik het misschien niet begrijp. Ik vind het absoluut niet grappig en zeker niet 'hilarisch' zoals op de achterkant beloofd wordt, maar misschien heb ik iets gemist? De auteur schrijft zichzelf ook in het verhaal als de 'Creator' en laat zijn personage als het ware 'los' aan het eind van het boek. Er komen een hoop thema's aan bod, maar er wordt er niet een uitgewerkt (of zelfs maar een beetje).

Dit is gewoon niet mijn soort boek...

6/10

bloementoilet :-)

Gelezen op Bookcrossing:

http://www.clarkmade.com/urinals.html

De bloemen en schelpen zijn heel mooi, maar ik heb zo m'n twijfels over die VLEESetende plant... ;-)

(en die orchidee is ook een beetje raar misschien in een mannentoilet?)

The Pianoshop on the Left Bank

Carhart, Thad, The Pianoshop on the Left Bank. Discovering a Forgotten Passion in a Paris Atelier, New York, Random House, 268 p., ISBN 0 375 75862 3 [RAY]

From the back: "Walking his two young children to school every morning, Thad Carhart passes an unassuming little storefront in his Paris neighbourhood. Intrigued by its simple sign - DESFORGES PIANOS - he enters, only to have his way barred by the shop's imperious owner. Unable to stifle his curiosity, he finally lands the proper introduction, and a world previously hidden is brought into view. Luc, the atelier's master, proves an indispensable guide to the history and art of the piano. Intertwined with the story of a musical friendship are reflections on how pianos work, their glorious history, and stories of the people who care for them, from amateur pianists to the craftsmen who make the mechanism sing. The Pianoshop on the Left Bank is at once a beguiling portrait of a Paris not found on any map and a tender account of the awakening of a lost childhood passion".

Op een dag loopt Carhart eindelijk bij de pianowinkel naar binnen waar hij al zo lang iedere dag langsloopt. Er gaat een wereld voor hem open, maar hij moet eerst een paar typisch Franse gebruiken doorstaan om tot het pianowalhalla door te mogen dringen. (Zo moet hij bijvoorbeeld geintroduceerd worden door een klant van de winkel voordat hij echt naar de piano's mag komen kijken). Hij gaat van het wonen in Parijs naar het leven in Parijs. Door zijn passie en de zoektocht naar de perfecte piano krijgt hij toegang tot de buurt en de mensen in de buurt die diezelfde passie delen. De hoofdstukken over zijn vriendschap met de eigenaar van de winkel en over zijn hernieuwde liefde voor piano's worden afgewisseld met feitjes over beroemde pianobouwers en over de geschiedenis van de piano.

Ik was bang dat het zo'n toeristisch boek zou zijn waarin Parijs en Frankrijk verheerlijkt wordt en de auteur koffie gaat drinken in Le Café de Flore of zo. Natuurlijk zit er hier en daar wel zo'n soort enthousiasme, maar Parijs is meer een marketingitem dan de hoofdpersoon van het verhaal. Ik heb het boek snel gelezen en pijn in m'n buik gehad dat ik nog geen orkest gevonden heb in Parijs, maar genoten van de liefde voor de muziek van de auteur.

7/10

Scriptie M2R af en ingeleverd

Voilà! Mijn afstudeerscriptie is af en ingeleverd. De laatste paar dagen moest ik er 'nog even' 30 pagina's afgummen, want ik had er een paar teveel. Een scriptie moet hier ongeveer 100 pagina's tellen. Alleen tellen ze hier alles mee van de voorpagina tot de inhoudsopgave. Dat vond ik een beetje 'onneuzen' en dus had ik 100 pagina's 'verhaal'. Alleen dat waren er uiteindelijk 130. In de laatste week heb ik dit weten terug te brengen tot 103 (inclusief conclusie) en het totaal is uiteindelijk 155 pagina's. (Kun je nagaan, als ik de Franse telmethode had gebruikt, had mijn hele scriptie nog maar 48 pagina's hoeven zijn). Een vergelijking voor diegenen die mijn scriptie van vorig jaar hebben gezien: dat waren 108 pagina's in totaal.

De deadline was 15 juni en toen ik 's middags om 14h voor de deur stond, bleek opeens dat het secretariaat op woensdag- en donderdagmiddag dicht is. Ik toch wel een beetje - lees: heel erg - in paniek, want het hele jaar hadden we preken gehoord over 'als het dan niet binnen is, kun je niet voor 30 juni afstuderen en moet je het hele jaar volgend jaar overnieuw doen en het is niet gegarandeerd dat je weer door de selectie komt, etc. Ik een mail gestuurd naar mijn scriptiebegeleider dat ik er wel was, maar dat er verder niemand was en dat ik hoopte dat het ook vrijdag nog kon. (Mijn armen deden best pijn van het heen en weer dragen van 500 pagina's scriptie: in 4 versies).

De hele nacht had ik mezelf moed ingepraat om het kantoortje niet te verlaten zonder afstudeerdatum, want ze ook zouden zeggen over de deadline en dat ik te laat was. In de metro op de heenweg ook al mezelf opgepept. Ik kom bij het secretariaat :

ik - 'Goedemorgen, ik kom mijn scriptie inleveren' (legt met een plof een tas met 3 versies op de balie)

mevrouw - 'Dat is goed' (pakt de stapel aan) 'Die tas wil je zeker terug'

ik - (helemaal verbaasd) 'uhm'

mevrouw - (haalt de scriptie uit de tas en plakt er een post-it op met de naam van m'n scriptiebegeleider)

ik - (helemaal verbaasd, zie dat er nog een pakketje scripties ligt en dat de mijne meer dan de helft dikker is) 'Is Monsieur D. er ook?'

mevrouw - 'Hoezo, heb je hem ergens voor nodig?'

ik - 'Uhm, we moeten toch een datum afspreken?'

mevrouw - 'Hij mailt u wel of belt u wel over een datum'

ik - 'ok, bedankt'

Ik begrijp er niks van. Het was heel normaal dat ik nu pas kwam of zo. Wat betekent dat over de deadlines (en de preken het hele jaar?). Dat is zeker alleen maar zodat ze zo snel mogelijk op vakantie kunnen of zo?

Nou ja, hij is ingeleverd en ik kreeg net een mail met een voorstel voor de afstudeerdatum voor 28 juni om 11h30 (ligt alleen nog aan de 2e lezer).

Ik ga lekker even niets doen :-) (Ik heb alweer 3 ringboeken binnen van BookCrossing die ik lekker kan gaan lezen in het park).

The Secret Garden

Hodgson Burnett, Frances, The Secret Garden, Hertfordshire, Wordsworth Classics, 221 p., ISBN 1 85326 101 1

Achterkant: "Mary Lennox was horrid. Selfish and spoilt, she was sent to stay with her hunchback uncle in Yorkshire. She hated it.

But when she finds the way into a secret garden and begins to tend it, a change comes over her and her life. She meets and befriends a local boy, the talented Dickon, and comes across her sickly cousin Colin who had been kept hidden from her. Between them, the three children work astonishing magic in themselves and those around them.

The Secret Garden is one of the best-loved stories of all time."

Heel lang geleden heb ik dit boek in het Nederlands gelezen en toen ik het in februari op het Boekenfestijn tegenkwam voor 1,50 euro, riep het boekje 'koop mij, koop mij'. Ik heb zeker geen spijt gehad van deze aankoop. Het verhaal was deze keer nog mooier dan in mijn herinnering.

Een 'verwend kreng' - Mary - moet na de dood van haar ouders in India bij haar oom in het regenachtige saaie Yorkshire gaan wonen. Er is niets anders te doen dan door de tuinen van het huis - 'met duizenden kamers' - te zwerven. Ze ontmoet de tuinman en een roodborstje die haar op een dag de deur en de sleutel van de 'Geheime Tuin' laat zien. De tuin is al meer dan tien jaar niet open geweest, omdat de tante van Mary er door een vallende tak om het leven is gekomen.

Mary besluit dat dit haar 'project' wordt. Ze gaat de tuin tot leven wekken. Met de hulp van Dickon en zijn groene vingers begint de tuin weer tot leven te komen - en Mary wordt ook gezonder en dikker en vooral veel aardiger. Als ze haar neefje Colin per ongeluk ontmoet, is haar enthousiasme aanstekelijk en wil hij ook mee naar de tuin. Hij is in jaren niet buiten geweest en ook hij wordt langzaam sterker en vrolijker en aardiger. Hij traint zichzelf om te lopen om zijn vader te verrassen als deze terug komt van een lange reis.

Iedere keer als ik door de kleine tuintjes van het Parc André Citroën loop, denk ik dat een van hen best een 'Geheime Tuin' zou kunnen zijn met mooie rozen en vergeet-mij-nietjes...

10/10

Grappige blogs

Tijdens een sessie van scriptie-ontwijkend surfen vond ik deze twee grappige blogs: de blog van 'Ross the intern' (van de Tonight Show) en 'You knit what??'

Ross Mathews was echt een stagiaire bij de Tonight Show en ongeveer op zijn laatste stagedag werd hem gevraagd een item te maken voor de uitzending. Het zijn vrij korte stukjes van 5 minuten ongeveer waarin hij probeert een baantje te krijgen (terwijl hij nu echt gewoon bij de Tonight Show werkt). Het lukt echter nooit, want hij is superonhandig en nu ik zijn blog lees, vraag ik me af hoe weinig daarvan gespeeld is lol. Hij is echt zo grappig en zijn blog is precies hetzelfde als de items.

You knit what?? is een site bijgehouden door 2 personen die breipatronen afkraken. Het klinkt heel suf, maar ze hebben heel vaak gelijk. De meest vreselijke truien, rare gebreide jurken en nog raardere accessoires staan op deze site en krijgen een genadeloze regen van kritiek. Zo staat er bij een foto van een witte gebreide broek met een ajourmotief: 'gelukkig draagt het model ondergoed, want als je zo'n broek hebt, is de hele wereld je gyneacoloog'. Ze 'strijden' tegen het zinloos gebruiken van wol om sliertjes aan een anders normale trui te hangen en tegen te korte en strakke truitjes die je niet mag dragen als je ouder bent dan 25 of meer dan 50 kg weegt, etc. Ze hebben een gruwelijke hekel aan poncho's ('begin niet aan een vest als je te lui bent om de mouwen te breien') en truien of topjes die niet al te flatterend zijn voor een gemiddeld figuur.

Korte update

De laatste paar dagen ben ik echt als een gek bezig geweest voor m'n scriptie, maar hij komt niet af voor morgen (ik ben veel te precies en blijf dingen herschrijven en verbeteren). De nieuwe - selfimposed - deadline is dus voor maandag a.s. Mijn vriend heeft gezegd dat ik het een beetje rustig aan moest gaan doen en dat ik het mezelf veel te moeilijk maakte om mijn deadline ruim een week eerder te zetten dan de eigenlijke deadline. Hij heeft ook wel gelijk. Het is nu belangrijker om een goed cijfer te halen dan om zo snel mogelijk naar Nl. te gaan (zeker als ik door wil met een beurs).

Dus gisteravond had ik een 'avondje vrij' en heb ik geprobeerd om randjes te breien voor m'n vestje. Het 'yoga-effect' is een beetje weg, want ik heb het al 5 keer uitgetrokken (het is maar 170 steken over 4 cm). De eerste keer had ik niet genoeg draad met het opzetten van de steken en daarna maakte ik steeds fouten met het 2-2 patroon voor het leuke randje. Vanochtend merkte ik dat ik opeens 4 steken kwijt was! Dus heb ik het weer uitgetrokken. Het zat trouwens toch veel te strak. Normaal brei ik vrij losjes, maar nu was het zo strak dat ik m'n naald niet eens in de steek kreeg.

Misschien is het slimmer om even te wachten met breien tot dinsdag of zo, want nu had ik niet alleen zin om m'n computer het raam uit te gooien, maar om m'n breiwerk erachteraan te smijten. :-) Ik word denk langzaam gek van het binnen zitten met de ramen dicht omdat ze hiernaast aan een gebouw bezig zijn en dat onwijze herrie maakt met liftjes en dingen die naar beneden gegooid worden en mensen die steeds 'voila' schreeuwen. Verder is het waarschijnlijk ook niet echt goed voor je geestelijke gezondheid om van 's ochtends 10h tot 's avonds 10h achter de computer te zitten met 20 min. pauze om te lunchen.

Nog een paar dagen en dan ga ik met een grote tas vol boeken en breiwerk naar het park :-D

...

(om te stressen over het afstudeergesprek lol)

Dagdromen

Af en toe zit ik tussen het typen en nalezen door te dromen over wat ik ga doen als m'n scriptie af is. De laatste paar weken is dit eigenlijk het enige waar ik constant mee bezig ben en ik heb de rest - lees het huishouden - een beetje laten versloffen. Gelukkig had ik het van tevoren 'aangekondigd' en het lijkt erop dat ik zelf de enige die er mee zit, want het was mijn vriend nog niet eens opgevallen dat er veel stof ligt en dat er al meer dan een week geen was gedraaid is. (Dit was de reactie nadat ik voor de zoveelste keer gezegd had 'sorry hoor, volgende week ga ik schoonmaken, nu heb ik er even geen tijd voor').

Een grote schoonmaak is dus punt 1 op de agenda (alle kasten schoonmaken en de koelkast ontdooien, want er zit een dikke laag ijs in).

Verder nog:

- kaartje kopen voor de trein om naar huis te gaan zodra ik afgestudeerd ben en 'vakantie' heb

- m'n vestje afmaken

- zomerkleren uit de kelder halen en uitzoeken, winterkleren inpakken en naar de kelder

- heel veel boeken lezen

- de drie mogelijke promotie- rojecten uitpluizen en uiteindelijk een ervan uitwerken tot een voorstel

- de GHR-site vertalen naar het Nederlands

- de computer een beetje links laten liggen ;-)

- naar buiten

- lekker niks doen

... ik kan niet wachten tot het volgend weekend is :-)

UPDATE: ik heb intussen een was gedraaid en ik bedacht me net dat ik ook heel graag naar de tijdelijke expositie in het Grand Palais wil :-)

Goed nieuws

Eerder deze week had ik eindelijk de moed om naar mijn cijfers te vragen - toen ik toch naar het secretariaat belde voor een afspraak met mijn scriptiebegeleider. Ik had pas een cijfer teruggehad en daar was ik totaal niet blij mee (een 11/20). Goed, achteraf was het niet zo erg, want er waren mensen met veel en veel lager en maar 3 met een hoger cijfer. Bovendien is een 10/20 'voldoende' en is een Franse 11 te vergelijken met een Nederlandse 6,5, maar voor iemand die alleen maar negens en tienen wil, is het laag. Daardoor durfde ik ook steeds niet naar m'n andere cijfers te vragen (ik verwachtte dat die ook zo rond de 10/11 zouden zijn en dan zou m'n droom om te promoveren gelijk over zijn).

Maandag had ik dus eindelijk de moed om het te vragen - je krijgt hier niets thuisgestuurd, laat staan een mailtje. Het resultaat van het eerste semester:

- veiligheid en samenwerking (NAVO) : 11

- internationaal cultuurbeleid: 14

- diplomatie en internationale betrekkingen: 15 (werd gegeven door mijn scriptiebegeleider)

- hoorcollege feminisme en gender : 14

- mondialisatie en globalisatie: 16

- Duits: 16

[Nu zou ik dus willen dat ik het veel eerder had gevraagd, zodat ik met een fijner gevoel aan m'n scriptie had kunnen werken, maar goed : shoulda, coulda, woulda...]

Vanochtend had ik een afspraak met mijn scriptiebegeleider om de inleiding te laten lezen van mijn scriptie. Toch wel een beetje zenuwachtig - want wat doe ik als hij het precies een week voor mijn deadline niet goed genoeg vindt? - ging ik naar de faculteit.

Natuurlijk had ik me weer helemaal voor niks zorgen zitten maken, want hij zei heel vaak très bien, c'est très très bien' en hij was erg onder de indruk van de bibliografie en probeerde 'achteruitkijkspiegel' uit te spreken en nog meer 'leuke' woorden die hij tegenkwam. Conclusie: het zag er allemaal heel goed uit en hij had zin om de rest te lezen en vroeg wanneer ik van plan was de eindversie in te leveren.

We hebben het ook nog even gehad over een eventuele promotie. Volgens hem staat niets me in de weg, want ik heb goede cijfers en m'n scriptie ziet er goed uit. Hij zei zelfs dat ik misschien wel in aanmerking kom voor een beurs en dat hij met plezier mijn directeur de recherche wil zijn, omdat ik een "très bonne étudiante" ben. Het is dus nu aan mij om een superscriptie in te leveren en een van de drie - goede - onderwerpen uit te werken tot een projectvoorstel.

Ik ben er helemaal ondersteboven van. Hij vindt alles zo leuk en zo interessant en hij is superenthousiast en strooit complimenten... Ik heb nog nooit zo'n leuk en gezellig gesprek gehad over m'n scriptie :-) Ik heb nu energie voor 10 om nog een week keihard door te bikkelen en dan heel mooi (en goed) werk in te leveren. Dit was precies wat ik nodig had, want ik begon behoorlijk genoeg van te krijgen van de computer en de harde bureaustoel :-)